Chris van der Westhuizen

Gedigte en Gedagtes

Besoekers - Totaal: 324094

Sandput

Anoniem.
Dis ek daar eenkant,
Sand onder my voete,
En nie ’n vaste rots.

Torings kan ek bou,
Kastele sommer gou,
Maar net een druppel
Kan alles verwoes.

Ek kan nie opstaan,
My voete sink weg,
Soos in dryfsand -
Waar’s daai Rots?

Ek wil uit die sand,
Hoor my hulpkreet.
Nederig vra ek:
Ek is nie te trots.

                              Chris M. v/d Westhuizen '1997 (4de Jaar)

Sandpit

Anonymous.
There I am, alone, apart.
Sand beneath my feet,
No rock to hold my heart.

I build my towers high,
Castles made so fast.
Then one small drop of rain
And all is demolished at last.

I struggle to stand,
My feet sink deep and slow,
Like drifting sand that pulls -
Where is that Rock I know?

I cry out from the depths,
A humble, desperate plea -
Hear me now, I’m broken,
No pride stands with me.

                              Chris M. v/d Westhuizen '1997 (4th Year - Translated from Afrikaans)

No thoughts on “Sandput”

Lys van Gedigte