Chris van der Westhuizen

Gedigte en Gedagtes

Besoekers - Totaal: 324094

Kaartnag

In die kamer in
Wie kan ons keer,
Sy met die leiding,
Ek wat wil leer.

Ons was verkeerd.
Het dit geweet,
Maar nogtans,
Het ons dit gedoen.

So vuil voel ek nou,
Wil myself was...
Ek rou.
Hoe kon ons so iets doen?

Díé wat dit weet,
Sal dit gou vergeet,
Maar lank na die tyd,
Voel ek nog die spyt.

Ja, lank na die tyd,
Kom die kommer weer.
Nou het ek ’n vrou,
En het niks om saam te leer.

                              Chris M. v/d Westhuizen '1996 (3de Jaar)

Nota: Kaartnag, soos 'n Kaarthuis, onstabiele ondeurdagte besluite is daardie nag gemaak.

 

Cardnight

We slipped inside that quiet space,
No one there to slow our pace.
She led the way, I played along - 
Curious, eager, knowing it’s wrong.

We knew the line we chose to cross,
Still did it, knowing what we’d lost.
Now shame clings tight, I feel unclean,
Washing can't undo what’s been.

I mourn the night, the choice we made - 
How easily we let it fade.
They who knew will soon forget,
But I still wear the deep regret.

Yes, time moves on - but guilt remains.
It echoes softly in my veins.
Now I have a loving wife…
But nothing new to share in life.

                              Chris M. v/d Westhuizen '1996 (3rd Year - Translated from Afrikaans)

Note: Cardnight, like a Cardhouse, unstable ill-considered disissions was made that night.

No thoughts on “Kaartnag”

Lys van Gedigte